Marit van Bohemen

Liedje voor Marit aan / uit


Kinderen Magazine

Buurman

Maandag, 23 januari 2012

We staan voor ons huis te kletsen met de buurman. Het is een van de laatste mooie najaarsdagen. De buurman is een keurige meneer op leeftijd. Jacky zit op mijn arm en is geboeid aan het luisteren. Dan knijpt ze me zachtjes en fluistert "ik wil daar". Ze wijst naar Herman, want zo heet ie, onze buurman. Ik ben verrast, normaal is Jacky behoorlijk terughoudend als ze iemand niet goed kent.

Buurman, zeg ik,  ze wil even bij u. De buurman is er meteen voor in. En zo belandt mijn dochter prinsheerlijk in de armen van een man die ze nauwelijks kent... het kan verkeren.

Terwijl Steven verder kletst met meneer Herman zie ik Jacky onderzoekend naar hem kijken. Opeens valt bij mij het kwartje en krijg ik het Spaans benauwd.  

Jacky zit momenteel in de fallische fase, oftewel alles wat met de geslachtsorganen te maken heeft vindt ze razend interessant. Sinds ik haar verteld heb dat mannen een piemel hebben en vrouwen een poenie (Surinaams voor vagina) wil ze regelmatig checken of dat wel echt zo is. Zo heeft ze haar zus, oma en een paar vriendinnen van mij al bestookt met de vraag "heb jij een poenie?" en moest opa beantwoorden of hij een piemel had. Toen hij 'ja' antwoordde vervolgde Jacky het onderzoek met "kijken?" Dat vonden we allemaal reuze grappig. Minder grappig vond ik het toen ze noodgedwongen mee was naar een voor mij best belangrijke vergadering (ook ik heb weleens geen oppas) en aan de oudere dame zonder humor, laat staan zelfspot, ging vragen of zij ook een poenie had. Gelukkig verstond de vrouw het anders en antwoordde dat ze 'niet zo'n mooie volle had als Jacky, maar dat ze wel altijd een ponnie had gehad'.

Nu terug naar de buurman en Jacky's blik die ik uit duizenden herken. De 'piemel of poenie' blik... Steven en Herman praten over de plantjes in de tuin en ik zie Jacky inademen en haar mond opendoen om de vraag te gaan stellen. "Heb jij een..". SNOEPJE JAX? Roep ik er snel tussendoor. Iedereen kijkt nu naar mij. Wil je een snoepje? herhaal ik. Jacky kijkt mij zeer blij verrast aan. Dat kan kloppen dat verraste, want deze vraag stel ik haar nooit. Maar voor nu kon ik even niets verzinnen dat sneller effect zou hebben. Buurman zet Jacky op de grond. "Tja, daar kan ik niet tegenop", zegt hij. '...Met je piemel', denk ik erachteraan en loop met Jacky snel ons huis binnen.